Odznaczenie dr Etelki Kamocki
medalem PRO CULTURA HUNGARICA

Zapraszamy do galerii

Odznaczenie PRO CULTURA HUNGARICA przyznawane jest Węgrom żyjącym poza granicami kraju w uznaniu wybitnych zasług w upowszechnianiu kultury węgierskiej oraz za osiągnięcia w rozwoju i wzbogacaniu kontaktów kulturalnych pomiędzy narodem węgierskim i innymi narodami. Odznaczenie to składa się z medalu oraz dyplomu. Medal wykonany jest z brązu. Na awersie znajduje się postać siewcy, stojącego w pełnym słońcu na tle węgierskiego krajobrazu. Na rewersie jest napis PRO CULTURA HUNGARICA, który okala wieniec laurowy.

W dniu 19 maja 2006 roku to właśnie odznaczenie w imieniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Węgier z rąk dyrektora Węgierskiego Instytutu Kultury w Warszawie, Istvána Gordona oraz jego zastępcy, pani Krisztiny Jerger, w obecności konsula generalnego Republiki Węgierskiej w Krakowie pana Zoltana Nagyiványiego i jego małżonki, otrzymała pani dr Etelka Kamocki, długoletni, od kilku lat już emerytowany pracownik i nauczyciel akademicki w Katedrze Filologii Węgierskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego.

O zasługach pani dr Etelki Kamocki w upowszechnianiu kultury węgierskiej wśród innych narodów można mówić bardzo dużo i długo. Ja wymienię tylko te najważniejsze. Należałoby chyba zacząć od tego, że jest absolwentką wielce zasłużonego dla nauki i kultury węgierskiej Uniwersytetu im. Attily Józsefa w Szegedzie. Tam też obroniła pracę doktorską i stamtąd wyruszyła krzewić kulturę, literaturę, historię i gramatykę pośród innych narodów Europy. I tak najpierw trafiła do uniwersytetu w Getyndze, gdzie pracowała jako lektor języka węgierskiego, a następnie, wiążąc także swe osobiste losy, do Krakowa. Tu też pracowała jako lektor języka węgierskiego, prowadząc zajęcia dla studentów turkologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wielu studentów z tamtych lat do dziś utrzymuje z nią kontakty, a jak się okazało podczas uroczystości odznaczenia, na obecnym drugim roku hungarystyki jest studentka, której mamę uczyła wówczas dr Etelka Kamocki.

Kolejnym etapem w jej życiu była współpraca z krakowskim Wydawnictwem Literackim, w którym była redaktorem i kierownikiem redakcji. To właśnie w tamtych czasach wyszło z Wydawnictwa wiele przekładów dzieł literatury węgierskiej, której ona była redaktorem i rzecznikiem. Wtedy też uczyła języka węgierskiego na kursach prowadzonych przez krakowski EMPiK.

Rok 1989 stanowił cezurę zarówno w dziejach hungarystyki w Polsce jak i w życiu pani dr Etelki Kamocki. Wtedy to ziściło się marzenie wielu Węgrów i Polaków, dla których Kraków był od wieków symbolem polsko-węgierskich związków historycznych i kulturalnych – powołano do życia Katedrę Filologii Węgierskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim, której kierownikiem został prof. dr hab. Stanisław Stachowski. Dr Etelka Kamocki od początku istnienia Katedry związała z nią swój los. Wykładała w zasadzie większość przedmiotów sama, bowiem na początku było tylko dwóch wykładowców. Wspominała niedawno, że na początku miała ponad 30 godzin zajęć tygodniowo. Uczyła i gramatyki opisowej i historycznej, literatury węgierskiej i dialektologii. Podsumowując swoją 12-letnią pracę w Katedrze doliczyła się ponad siedemdziesięciu prac magisterskich, które prowadziła. Dwóch jej wychowanków jest już doktorami i również pracują w Katedrze Filologii Węgierskiej.

W uroczystości odznaczenia pani dr Etelki Kamocki medalem PRO CULTURA HUNGARICA udział wzięli, oprócz gości oficjalnych, pracownicy Katedry na czele z obecnym jej kierownikiem, prof. dr. hab. László Kálmánem Nagyem, czyli koleżanki i koledzy pani Etelki Kamocki jak i studenci, których ona sama nazywa swoimi dziećmi. I to oni, gratulując odznaczenia, życzyli jej, a jeszcze bardziej sobie, możliwości częstszych spotkań.

Mgr Małgorzata Stós