Katedra Filologii Wegierskiej Uniewersytetu Jagiellonskiego w Krakowie

Z POEZJĄ W TLE ...

AARNE PUU urodził się w 1948 roku w Tallinie. Studiował psychologię i filologię rosyjską na Uniwersytecie w Tartu, ukończył teatrologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1973 roku mieszka w Krakowie. Pracuje w Katedrze Filologii Węgierskiej UJ. Poeta, tłumacz literatury polskiej i estońskiej; na język estoński przełożył między innymi książki Stanisława Lema, Adama Bahdaja, Wandy Chotomskiej, Marii Konopnickiej i innych, a na język polski poezje Jaana Kaplinskiego, Paula- Eerika Rummo, Artura Alliksaara oraz prozę Friedeberta Tuglasa, Matiego Unta, Vaino Vahinga i innych. Tworzy w języku polskim i estońskim. Od 1990 roku należy do Związku Pisarzy Estońskich w Tallinie. Jego wiersze były tłumaczone między innymi na język albański, angielski, arabski, bułgarski, grecki, litewski, niemiecki, słowacki, słoweński, rumuński, ukraiński, włoski. Książkowe wydania poezji Aarne Puu ukazały się na Węgrzech i w Bułgarii. Jest autorem kilku zbiorów poezji, między innymi Jezioro mojej pamięci (1989 - Nagroda im. Andrzeja Bursy), Ring on nii pikk (Krąg jest tak długi, Tallin 1990), Inny wybór (1998), Sajandi väsimus (Zmęczenie stuleciem, Tallin 2002) oraz Kręgi pamięci (2007).

www.aarnepuu.com

*** * *** Po skrzypiących schodach wspina się miłość coraz wyżej i wyżej przysiada na półpiętrze dostała zadyszki jest już stara i niedołężna a los kulawy gość schodzący w dół dostrzegł ją przysiadł się i od słowa do słowa zapoznali się a nawet wypili małe co nieco teraz miłość jest bardzo zajęta gotuje pierze a on targając na plecach zgarbionych pełen wór obowiązków sprzedaje codziennie puste butelki wieczorem wspólnie oglądają TV chyba jest im ze sobą dobrze	*** * *** Aeglaselt ja hingeldades touseb armastus mööda nagisevat puutreppi vahepeal istub puhkama on juba vana ja väsinud trepist alla komberdav saatus märkas teda istus korvale tegi juttu pakkus suitsu ja pudelist rüübet nüüd on armastusel päevad täis tööd ja tegemist ohtul keedab ta tahmunud potis süüa päeval korjab purke ja pudeleid mida siis saatus tassib oma voidunud seljakotis kokkuostupunkti kui sajab vihma vaatavad nad ohtuti telekat näib et neil on toesti koos hea olla	*** * * Nyikorgó lépcsőn kapaszkodik fel a szerelem egyre magasabbra és magasabbra a félemeleten megpihen kifulladt már öreg és gyámoltalan és a sors lefelé jövő sánta alak észrevette melléje ült és szó szót követett megismerkedtek sőt megittak ezt-azt most a szerelem nagyon elfoglalt főz mos amaz meg görnyedt hátán kötelességekkel teli zsákot cipelve mindennap üres üvegeket adogat el este közösen nézik a tévét úgy látszik jól megvannak egymással Małgorzata Stós fordítása**
*** * *** Powiedz umiesz szeleścić merdać ogonem galopować po polach i przez żywopłoty walczyć z tygrysem szczebiotać w koronie drzew prześlizgiwać się pomiędzy milczącymi kamieniami chronić ciszę jeśli nie to po co żyjesz	*** * *** Ütle oskad sa sahiseda saba liputada traavida mööda polde ja üle roheliste hekkide voidelda tiigriga sädistada puulatvades libistada end kuumade kivide vahelt hoida vaikust kui ei siis mistarvis sa üldse elad	*** * * Mondd tudsz-e még susogni farkat csóválni vágtatni mezőkön zöld sövényeken át tigrissel birkózni lomb közt csivitelni forró kövek közt tekeregni a csendre vigyázni ha nem hát mivégre élsz te egyáltalán Pusztay János fordítása**
*** * *** Wczoraj miałem sen kraj mój został zniszczony zabrano wyspy wysepki porąbano jeziora i rzeczki z korzeniami wyrwano wzgórza pagórki wczoraj mi się przyśniło kraj mój został zniszczony nie było go już wcale cicho szeptały usta Boże uczyń coś zatrzymaj tę burzę uchroń swą mocą ten kraj toż to takie małe	*** * *** Eile nägin ma und Eesti lohuti ära viidi minema saared ja laiud raiuti katki järved ja joed rebiti juurtega kuplid ja mäed eile nägin ma und Eesti lohuti ära teda ei olnud enam unes liikusid huuled Jumal tee midagi peata tormised tuuled lükka edasi saatuslik tund 1990	* * * Tegnap álmomban lerombolták Észtországot elvitték a szigeteket és a zátonyokat széthasogatták a tavakat és a folyókat gyökerestül kitépték a dombokat és a hegyeket tegnap álmomban lerombolták Észtországot megszűnt létezni álmomban mozogtak ajkaim Istenem tégy valamit csillapítsd le a viharos szeleket tartóztasd fel a végzetes órát 1990 Csire Márta fordítása
*** * *** Trzeciego razu nie będzie drugi raz śmierci nie ujrzysz gasną powoli ostatnie światła znikają gdzieś ośnieżone góry i tylko nasz poprzedni los wyciąga ku nam swoją bladą dłoń	*** * *** Kolmandat korda ei tule teist korda surma ei näe kustuvad viimased tuled kuhugi kaovad lumised mäed ja ainult me endine saatus kaugelt sirutab kahvatu käe	*** * * Harmadik alkalom nem adatik kétszer nem láthatod meg a halált ellobban az utolsó fény valahol eltűnnek a havasok és csak a mi egykori sorsunk nyújtja messziről sápadt kezét Pusztay János fordítása**
*** * *** Wcale nie muszę mówić o pięknie szumiących wodospadów i górskich szczytów ani cichych wieczorów nad leśnymi jeziorami wcale nie muszę o tym mówić tylko idąc na skróty zapomnianą przez wszystkich polną drogą powinienem podnieść szary spękany kamyk potem usiąść w przydrożnym słońcu i przyglądać się mu przyglądać tak długo aż trochę zrozumiem jego prawdziwą wielkość i piękno	*** * *** Ma ei pruugi sugugi kiita koiki neid mägesid orge ja metsade rüppe peidetud siniseid järvesilmi vaikselt randa loksuvat lainet korgel taevas liuglevaid pilvi ma ei pruugi neid sugugi kiita vaid hoopis kondides tolmusel teel peaksin tostma üles teepervel lebava siledaks soidetud halli kivikese istuma maha ja uurima seda kivi uurima seda kaua nii kaua et pisutki selgemaks saaks mulle tema toeline suurus ja ilu	*** * * Én nem dicsérem egyáltalán a hegyeket völgyeket s az erdők ölébe rejtett kék tószemeket a partnak verődő hullámokat a magasban sikló fellegeket mindezt én nem dicsérem de ha poros úton poroszkálok fel kéne vennem az út szélén heverő simára koptatott szürke kavicsot s leülve megvizsgálni ezt a követ hosszasan vizsgálva addig míg legalább kicsivel jobban megértem valódi nagyságát és szépségét Pusztay János fordítása**
*** * *** Oto mój maleńki papierowy świat malutkie pałace i zamki w oknach ze złotka odbija się łagodny blask wieczornego słońca na trawniku przed pałacem połyskują wielkie kule kasztanów w głębi ogrodu tańczą wycięci z papieru paź z królową i to chyba już wszystko czego potrzebuję i co mi na tym świecie pozostało	*** * *** Minu pisike paberist maailm imeväikesed lossid ja majad hobepaberist akendes väreleb ohtune valgus oues on tohutud kastanimunad taamal tantsivad murul läikpaberist väljaloigatud paarid üha pikemaks venivad varjud see on vist ka koik mis mulle on jäänud ja mida ma selles ilmas veel vajan	*** * * ĺme az én kicsike papírvilágom aprócska várak és házak ezüstpapír ablakaiban reszket az esti fény odakint hatalmas gesztenyék odébb a fűvön táncolnak a csillogó papírból kivágott párok egyre hosszabbodnak az árnyak talán ez minden ami megmaradt nekem és amire még ebben a világban vágyom Pusztay János fordítása**
*** * *** Proszę posłuchaj jak płacze cisza za jedynym oknem naszego życia proszę posłuchaj jak prosi cisza żebym jej jednak to okno otworzył	*** * *** Kuula palun kuidas nutab vaikus meie elu ainukese akna taga kuula palun kuidas anub vaikus et me talle siiski selle akna avaks	*** * * Hallgasd kérlek hogyan sírdogál a csend életünk egyetlen ablaka előtt hallgasd kérlek hogyan könyörög a csend hogy végül kitárjuk azt az ablakot neki Csire Márta fordítása**
*** * *** Mieszkam w przestrzeni rzadko kiedy odczuwam czas który prześlizguje się gdzieś blisko mnie nie pamiętam nie wiem gdzie był początek i nie wyobrażam sobie jak to jest kiedy się jest umarłym	*** * *** Ma elan ruumis vahel harva tajun aega mis libiseb mööda kuskil lähedal korval ma ei mäleta ega tea kus oli algus ja ei kujuta endale ette mis tunne voib olla surnud	*** * * Én térben élek néhanapján érzem az időt ami mellettem siklik tova nem emlékszem nem is tudom hol volt a kezdet és nem képzelhetem milyen érzés lehet halottnak lenni Pusztay János fordítása**

Cały artykuł dostępny również na stronie "Alma Mater"

Powrót do "20. rocznica istnienia Katedry Filologii Węgierskiej UJ"

Źródło: Alma Mater (Miesięcznik Uniwersytetu Jagiellońskiego, październik 2009 nr 117, s. 12-14)

Data ostatniej modyfikacji: 04.11.2009.: